เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1211 งามล้ำเลิศปฐพี ราชินีอันดับหนึ่งแห่งทวีปใต้
“เปรี้ยง!”
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทั้งผืนฟ้า เขตแดนเวทมนตร์แตกสลายลงอย่างสิ้นเชิง!
เหล่าภูตที่คอยประคองเขตแดนอยู่เบื้องล่างต่างกระอักเลือดล้มลงกับพื้นในทันที พลังสะท้อนกลับรุนแรงจนไม้เท้าในมือหักสะบั้นเป็นท่อนๆ
ทว่าพวกเขายังไม่ทันได้ฟื้นตัวจากแรงสะท้อน ก็ต้องเห็นเสาสายฟ้าอันบ้าคลั่งฟาดลงมาอีกระลอก กลืนกินต้นไม้โบราณจำนวนมหาศาลในป่าภูตไปพร้อมกับเหล่าภูตที่ไร้ทางสู้
“บัดซบ... ถึงขั้นนี้แล้วยังทำไม่ได้อีกหรือ...”
“ไม่นะ! บ้านของเรา... เพื่อนพ้องของเรา... ท่านผู้อาวุโส!”
“ฝ่าบาท... โปรดอภัยในความไร้สามารถของหม่อมฉันด้วย...” ผู้อาวุโสภูตที่บาดเจ็บสาหัสจ้องมองต้นไม้แห่งชีวิตที่ถูกทำลายลงด้วยความเจ็บปวด ก่อนจะหลับตาลงอย่างสิ้นหวัง เหล่าภูตต่างส่งเสียงร้องด้วยความคับแค้นใจ แต่ภายใต้การโจมตีด้วยสายฟ้าที่ราวกับจะล้างโลกเช่นนี้ พวกเขาไม่มีทางต่อกรได้เลย!
เพียงชั่วพริบตา บาดล้มล้มตายจำนวนมากก็เกิดขึ้น เสียงโหยหวนดังก้องไปทั่วทั้งป่า
ส่วนเทพสายฟ้าบนท้องฟ้ายังคงมองลงมาด้วยสายตาเย็นชา เสียงอันทรงอำนาจของเขาดังแทรกผ่านเสียงสายฟ้าลงมา