เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
第1193章 เฉาซิงผู้ทรงพลัง บดขยี้ทวยเทพ!
ราวกับว่าโลกทั้งใบถูกลากเข้าสู่ขุมนรกแห่งความหนาวเหน็บ อากาศโดยรอบแข็งตัวกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งละเอียด
แม้แต่กิ่งก้านที่ยื่นออกมาจากร่างของเทพโบราณตนนั้น ก็ถูกแช่แข็งจนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งที่ใสกระจ่าง ราวกับว่าเพียงแค่สัมผัสเบาๆ มันก็จะแตกสลายกลายเป็นผุยผง
ยิ่งไปกว่านั้น ความหนาวเย็นอันน่าสะพรึงกลัวนี้ยังลุกลามไปตามกิ่งก้าน พุ่งขึ้นไปกัดกินอย่างรวดเร็ว จนแช่แข็งร่างอันมหึมาของเทพโบราณเถาวัลย์ให้กลายเป็นลูกบอลน้ำแข็งขนาดยักษ์
ในขณะเดียวกัน เสียงที่เย็นเยียบถึงขีดสุดและแฝงไปด้วยโทสะก็ดังขึ้น
"ข้าบอกแล้วใช่ไหม ว่าให้พวกเจ้าหยุดมือเดี๋ยวนี้"
"ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรืออย่างไร?"
เมื่อสิ้นเสียง ทุกสายตาก็พุ่งตรงไปยังท้องฟ้า
ร่างสูงโปร่งร่างหนึ่งปรากฏตัวขึ้นหลังจากทะลุผ่านเขตแดนปิดล้อมของเทพโบราณเถาวัลย์มาได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่มีใครทราบ
เขายืนอยู่กลางอากาศ มือทั้งสองไพล่หลัง ชุดคลุมสีขาวดุจน้ำค้างแข็งสะบัดพลิ้วตามแรงลมหนาว แต่กลับดูสงบนิ่งไร้ร่องรอยความยุ่งเหยิง