เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1170: "ข้าต่างหากคือผู้ที่ฟ้าลิขิต การเป็นศัตรูกับข้า ก็เท่ากับเป็นศัตรูกับโลกทั้งใบ!"
เมื่อเหล่าผู้แข็งแกร่งแห่งศาสนจักรและนักปราชญ์กำแพงเหล็กได้ยินคำเกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนนของเฉาซิง ทุกคนต่างพากันชะงักงันไปชั่วขณะ
ทว่าไม่นานนัก อัลฟอนส์ก็บันดาลโทสะขึ้นมาทันที: "เจ้าคนโอหัง! คิดจะให้ข้าทรยศต่อองค์พระสันตะปาปางั้นรึ ฝันไปเถอะ!"
"พวกเราสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อแสงสว่างจนตัวตาย ไม่มีวันไปสวามิภักดิ์ต่อเจ้าที่เป็นมารร้ายอย่างแน่นอน!"
"ข้าขอเตือนให้เจ้ารีบยอมจำนนเสียแต่ตอนนี้ อย่าได้หลงผิดต่อไป มิเช่นนั้น—"
ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เฉาซิงก็เพิ่มระดับเสียงขึ้นจนดังกึกก้องราวกับสายฟ้าฟาด: "คนที่หลงผิดน่ะคือพวกเจ้าต่างหาก!"
"อัลฟอนส์! ฟูเรน! ไอลีน! พวกเจ้ายังมองไม่ออกอีกหรือ?"
"ศาสนจักรเสื่อมโทรมไปนานแล้ว และองค์พระสันตะปาปาของพวกเจ้าก็กลายเป็นเพียงหุ่นเชิดที่กระหายอำนาจและพลัง!"
"ในตอนที่สงครามรุกรานปะทุขึ้น พระองค์กลับนำศาสนจักรหลบหนีเข้าไปในดินแดนเทพเพื่อเอาตัวรอด ปล่อยให้ชีวิตนับล้านต้องล้มตาย!"
"แม้แต่ในยุคที่กฎเกณฑ์ถูกปิดผนึก พระองค์ไม่เพียงแต่ไม่ยื่นมือเข้าช่วย แต่ยังใช้พลังของตนแทรกแซงการเมืองทั่วทวีปตะวันตก ก่อให้เกิดความแตกแยกและสงครามโดยตรงและโดยอ้อม!"