เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1016 “สงคราม……เริ่มขึ้นแล้ว!”
จอมเวทชรากล่าวรายงานต่อ “นอกจากกำลังรบระดับกึ่งเทพที่เตรียมพร้อมไว้แล้ว”
“ทางฝั่งจักรวรรดิเองก็พบความเคลื่อนไหวผิดปกติ เหล่ากึ่งเทพและตำนานจากอาณาจักรต่างๆ ดูเหมือนจะอดใจไม่ไหวแล้ว พวกเขากำลังรวมพลมุ่งหน้าไปยังป้อมปราการใจกลางจักรวรรดิ—”
เมิ่งอี้ส่งเสียง “อืม” เบาๆ ในลำคอ สายตายังคงจับจ้องไปยังพายุหิมะที่อยู่ไกลออกไป ราวกับกำลังรอคอยบางสิ่ง
จอมเวทชราลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกระซิบเสียงต่ำ “แต่ท่านผู้กอบกู้—”
“ครั้งนี้เราโจมตีเผ่าพันธุ์โบราณพร้อมกันหลายแห่ง ส่งกึ่งเทพและตำนานส่วนใหญ่ของจักรวรรดิออกไปจนหมด”
“ตอนนี้การป้องกันที่เมืองหลวงว่างเปล่า”
“ด้วยกำลังที่เหลืออยู่ เกรงว่าจะยากที่จะต้านทานการล้อมโจมตีจากอาณาจักรเหล่านั้นได้—”
น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความกังวลที่ไม่อาจปิดบัง
เมิ่งอี้ยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง เขาเอ่ยขึ้นช้าๆ “ท่านจอห์น ท่านเคยเห็นผลึกน้ำแข็งท่ามกลางพายุหิมะไหม?”