เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 870 จิตวิญญาณแห่งต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผู้รู้แจ้งทุกสรรพสิ่ง, คำทำนายแห่งโชคชะตา...
เมื่อได้ยินเช่นนั้น สองพี่น้องเผ่าวิญญาณพฤกษาก็หน้าถอดสีทันที ร่างกายอ่อนแรงจนทรุดลงไปกองกับพื้นในตอนนั้น
"เป็นไปได้ยังไง—"
จูเลียตเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ: "ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ผู้รู้แจ้งทุกสรรพสิ่ง บรรพบุรุษผู้นำพาเผ่าวิญญาณพฤกษาของเราไปสู่ความรุ่งโรจน์ กลับ..." น้ำเสียงของเซียร์เริ่มมีเสียงสะอื้นไห้: "ท่านต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์— ฮือ... ฮือๆ—"
เจตจำนงของต้นไม้สีซีดแผ่ซ่านผ่านศีรษะของพวกนางอย่างแผ่วเบา: "น่าเสียดาย— แต่นี่คือความจริง ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์สีซีดในอดีตไม่มีอยู่อีกต่อไปแล้ว—"
สองพี่น้องเผ่าวิญญาณพฤกษาหน้าซีดเผือดราวกับขี้เถ้า เห็นได้ชัดว่ายากที่จะยอมรับความจริงข้อนี้ได้ในทันที
พวกนางนึกว่าในดินแดนแห่งนี้ จะได้เห็นความหวังในการฟื้นคืนชีพของจิตวิญญาณแห่งต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์
และด้วยความพยายามอย่างไม่ลดละของลอร์ด ในตอนนี้มันก็ใกล้จะสำเร็จแล้ว
ทว่าคำตอบของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ กลับเป็นการฟาดฟันทำร้ายจิตใจของพวกนางอย่างหนักหน่วง—
ในตอนนั้น เฉาซิงขมวดคิ้วและเอ่ยถามขึ้น: "ข้าอยากถามหน่อยว่า เหตุใด 'ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์สีซีด' ที่ได้ชื่อว่ารู้แจ้งทุกสรรพสิ่ง ถึงได้ดับสูญไปจริงๆ"