เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 709 ถึงที่หมายแล้ว! เผชิญหน้ากับภัยพิบัติหมอกมรณะอีกครั้ง!
เสียงลมหวีดหวิวพัดผ่าน พวกเขาข้ามผ่านเขตไร้ผู้คนมาแล้วหลายต่อหลายแห่ง
เวลาผ่านไปราวสี่สิบนาที ทุกคนเดินทางมาไกลกว่าเจ็ดร้อยกิโลเมตรแล้ว
ลอร์ดออแลนกล่าวขึ้นว่า "ท่านลอร์ดเฉาซิง ใกล้จะถึงแล้วครับ"
เฉาซิงได้ยินดังนั้นจึงก้มลงมองผืนดินเบื้องล่างที่ถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งและหิมะ
ที่นี่ก็เป็นอีกหนึ่งเขตแดนรกร้างไร้ผู้คนเช่นกัน
รอบด้านนอกจากทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาและทะเลสาบน้ำแข็งขนาดใหญ่ไม่กี่แห่งแล้ว ก็ไม่พบร่องรอยของมนุษย์เลยแม้แต่น้อย
"ถึงแล้วหรือ? แล้วซากโบราณสถานอยู่ที่ไหน?" เฉาซิงถามด้วยความสงสัย
ลอร์ดออแลนอธิบายว่า "ซากโบราณสถานแห่งนั้นก็ซ่อนอยู่ใต้ดินเช่นกันครับ"
"เพียงแต่ทางเข้านั้นค่อนข้างพิเศษหน่อย"