เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
# บทที่ 584 สิ้นสุดยุคแห่งการพัฒนา เริ่มต้นยุคแห่งความโกลาหล! (5000)
ประกายความคิดแล่นผ่านเข้ามาในหัวของเฉาซิง ราวกับเขานึกอะไรบางอย่างออก
เขาถามขึ้นว่า "ฝ่าบาท หาก... ผมหมายถึงหากว่าผมสามารถดึงความสนใจของผู้นำกลุ่มผู้เฝ้ามองเอาไว้ได้"
"เราจะสามารถรวมกำลังทั้งหมดเพื่อเปิดฉากตัดสินชี้ขาด แล้วกำจัดเหล่าตำนานฝั่งผู้เฝ้ามองให้สิ้นซากไปเลยได้หรือไม่!"
เมื่อราชาชราได้ยินเฉาซิงพูดถึงการกำจัดเหล่าตำนานให้หมดสิ้น เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย
ท้ายที่สุดแล้ว 'ตำนาน' ไม่ใช่ผักกาดขาวที่หาได้ตามข้างทาง
เหตุใดในปากของเขาถึงดูเหมือนการกำจัดปรมาจารย์สักคนสองคนเป็นเรื่องง่ายดายปานนั้น?
"เจ้าเมืองเฉาซิง เจ้ามันบ้าบิ่นจริงๆ!"
"แต่เอาเถอะ... หากเจ้าสามารถครอบครองพลังที่ทัดเทียมกับกึ่งเทพได้จริง ข้าก็จะยอมบ้าไปกับเจ้าด้วย!"
"ถ้าเช่นนั้นก็เปิดฉากตัดสินชี้ขาดเลยเถอะ ถือโอกาสก่อนที่กองทัพโลหิตจะมาถึง สู้ตายกับพวกผู้เฝ้ามองให้รู้ดำรู้แดงไปข้างหนึ่ง!"