เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 538: คริสตจักรที่สาบสูญ, แลกเปลี่ยนพิมพ์เขียว!
อดีตราชายังคงเล่าเรื่องราวต่อไป
"อาณาจักรคริสตัลดำรงอยู่มาเกือบเก้าร้อยปี และข้าเองก็มีอายุเก้าร้อยกว่าปีแล้ว"
"เก้าร้อยกว่าปี... เทียบเท่ากับอายุขัยของคนธรรมดาถึงยี่สิบชั่วอายุคนเลยทีเดียว"
"ข้าเฝ้ามองอาณาจักรคริสตัลเปลี่ยนจากความไร้ระเบียบไปสู่ความสงบสุข เฝ้ามองชาวเมืองที่เคยไร้ที่อยู่อาศัยและอดมื้อกินมื้อ จนกระทั่งพวกเขามีสิทธิ์ที่จะมีชีวิตรอด หัวใจของข้ารู้สึกตื้นตันใจอย่างยิ่ง"
"ข้ารู้ดีว่าการกดขี่ของชนชั้นสูงที่มีต่อชาวเมืองยังคงมีอยู่"
"แต่เมื่อเทียบกับยุคสมัยที่ผู้คนต้องเข่นฆ่ากันเองแล้ว มันดีขึ้นมากจริงๆ และข้าเองก็ไม่รู้ว่าจะถอนรากถอนโคนโรคเรื้อรังเหล่านี้ได้อย่างไร"
"ท่านลอร์ดเฉาซิง พวกท่านมาจากอีกโลกหนึ่ง ในโลกของพวกท่าน สถานการณ์เป็นอย่างไรบ้างหรือ?"
อดีตราชากล่าวถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น
เฉาซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วตอบว่า: "ในโลกของเราไม่มีการแบ่งแยกชนชั้นระหว่างชาวเมืองกับขุนนาง และไม่มีใครที่ครอบครองพลังส่วนบุคคลที่แข็งแกร่งจนเกินควบคุม"