เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉาซิงมองดูพื้นดินในดินแดนที่ถูกทำลาย รวมถึงหอสังเกตการณ์และหอธนูบางส่วนที่พังทลายลงมา
ดูออกเลยว่าสิ่งมีชีวิตในหมอกหนานั้นดูจะโกรธแค้นเป็นอย่างมาก แต่เนื่องจากข้อจำกัดของกฎเกณฑ์บางอย่าง จึงไม่สามารถบุกเข้ามาในห้องพักได้โดยพลการ ทำได้เพียงระบายอารมณ์กับสิ่งก่อสร้างในดินแดนเหล่านี้แทน
แต่ยังดีที่ทุกคนต่างกบดานอยู่ในห้องอย่างเชื่อฟัง จึงไม่มีใครได้รับบาดเจ็บใดๆ
เฉาซิงสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม "ทุกคน รวมพล"
เมื่อได้ยินคำสั่งของเฉาซิง ผู้คนหลายพันคนในดินแดนต่างทยอยเดินออกมา
จากนั้นใช้เวลาเพียงสามนาทีเศษ ก็จัดแถวรวมพลเสร็จสิ้น
เฉาซิงไม่ได้พูดอะไร แต่กวาดสายตามองไปในกลุ่มคน
เหมันตภัยหมอกหนาที่ดำเนินมานานถึงสิบเอ็ดวัน ไม่ได้พรากชีวิตใครในดินแดนไปเลยแม้แต่คนเดียว
เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก
"ดีมาก ทุกคนร่วมมือกันผ่านพ้นวิกฤตไปได้อีกครั้ง"