กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 465 พรสวรรค์อมตะและการหลอมรวมเวทมนตร์ (6000)
“ท่านเฉาซิง พรสวรรค์ของข้าเรียกว่า ‘อมตะ’ ครับ” เถียนจิ้งตอบกลับ
“อมตะ?”
เฉาซิงสงสัย “ความสามารถเฉพาะคืออะไร?”
เถียนจิ้งรีบตอบ “คือ...ไม่ว่าข้าจะบาดเจ็บหนักแค่ไหน แม้จะตายไปแล้ว วันรุ่งขึ้นก็จะฟื้นคืนชีพครับ...”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉาซิงก็ตกใจในทันที!
ให้ตายเถอะ! พรสวรรค์นี้มันสุดยอดขนาดนี้เลยเหรอ?
แม้จะตายไปแล้ว วันรุ่งขึ้นก็ยังฟื้นคืนชีพ นี่มันแทบจะไร้เทียมทานเลยไม่ใช่หรือไง?
เฉาซิงสงสัย “พรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมขนาดนี้ ทำไมเจ้าถึงถูกจับได้?”
เถียนจิ้งตอบอย่างช่วยไม่ได้ “เพราะตอนที่ข้าเข้ามาในโลกนี้ ข้าไม่ได้มีดินแดนเป็นของตัวเองเหมือนพวกท่าน แต่มาปรากฏตัวในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง”