เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 360: แม่มดผู้หมดสติและผู้สื่อสารมังกร (6600)
หลิวหมู่เสวี่ยพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าดุจดั่งนกที่โผบิน
ในขณะที่บินขึ้นไป นางก็ปลดปล่อยพลังวิญญาณแห่งพงไพรในร่างกายออกมาอย่างต่อเนื่อง!
“ปัง! ปัง ปัง!”
พลังวิญญาณระเบิดออกเป็นระยะเพื่อทำลายร่องรอยที่มังกรทิ้งไว้
ด้วยกระแสลมหนาวที่พัดผ่านบนท้องฟ้า อีกไม่นานกลิ่นอายของมังกรก็จะถูกลบเลือนไปจนหมดสิ้น
ทว่า เนื่องจากเซียร์ (Shire) ร่วงหล่นลงมาจากความสูงหมื่นเมตร
หลิวหมู่เสวี่ยจึงจำเป็นต้องบินขึ้นไปให้ถึงระดับความสูงที่ใกล้เคียงกัน เพื่อสร้างภาพลวงตาว่ามังกรตัวนั้นไม่เคยหยุดพักอยู่แถวนี้เลยตั้งแต่ต้น
ทว่า ยิ่งบินสูงขึ้นเท่าไหร่ อุณหภูมิก็ยิ่งลดต่ำลงเท่านั้น!
ต้องรู้ไว้ว่าตอนที่เฉาซิงบินขึ้นไปที่ความสูงสองพันเมตร อุณหภูมิก็ติดลบถึง 78 องศาเซลเซียสแล้ว