เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ของจอมเวท, อัญเชิญหน่วยจอมเวทธาตุดิน (5700)
แม่มดเท้าคางกับใบหน้าอันงดงามของเธอ นั่งอยู่ข้างโต๊ะไม้เล็กๆ อย่างเบื่อหน่าย ฟังคำสั่งของเฉาซิงทีละข้อ
แม้เธอจะดูไม่ใส่ใจนัก แต่ก็จดจำคำสั่งเหล่านั้นไว้ในใจทุกข้อ
หนังสือเล่มนี้เผยแพร่ครั้งแรกที่เว็บไซต์นวนิยายไต้หวัน taqan.com เพื่อประสบการณ์การอ่านที่ไร้ข้อผิดพลาดและไร้การจัดเรียงที่ผิดเพี้ยน
ครู่ต่อมา เฉาซิงกล่าวว่า “โดยพื้นฐานแล้วก็มีเท่านี้แหละ ตอนออกไปข้างนอกครั้งหน้าจะพาเจ้าไปด้วย”
เมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย ความไม่ใส่ใจบนใบหน้าของฟรานเชสกาพลันหายไป มุมปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มทันที
หลังจากร่ำลาแม่มด เฉาซิงก็กลับมายังดินแดนอีกครั้ง
เมื่อทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เวลาก็เพิ่งจะประมาณสองทุ่มกว่าๆ
ยังเช้าอยู่มาก
และเฉาซิงก็ยังมีเรื่องอีกมากมายที่ต้องทำ