เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 การเปลี่ยนแปลงของโวลีแบร์ เหนือกว่าต้นฉบับ
หลังจากสั่งการทุกอย่างเรียบร้อย เฉาซิงก็เตรียมตัวจะจากไป
ทว่าในตอนนั้นเอง จูเลียตก็เอ่ยขึ้นเบาๆ ว่า "ท่านลอร์ดคะ โปรดรอสักครู่ค่ะ"
ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยของเฉาซิง จูเลียตและนีฟก็เดินเข้ามาหาเขา
จากนั้นหญิงงามทั้งสองก็เขย่งปลายเท้าขึ้นเบาๆ คนละข้าง เพื่อปัดหิมะที่เกาะอยู่บนไหล่ของเขาออกให้
เมื่อทำเสร็จ พวกนางยังเอาใบหน้าแนบชิดกับแก้มของเฉาซิงอีกด้วย
กลิ่นหอมของดอกไม้ชนิดหนึ่งที่แปลกตาโชยมาจากปลายจมูก พร้อมกับสัมผัสที่อ่อนนุ่มบนใบหน้า
ครู่ต่อมา สองพี่น้องเผ่าวิญญาณพฤกษาก็ถอยหลังไปครึ่งก้าว ก้มหน้าลงด้วยความเขินอายจนแก้มแดงระเรื่อ
จูเลียตกระซิบเบาๆ "นี่คือ... นี่คือวิธีที่พวกเราชาววิญญาณพฤกษาใช้แสดงความขอบคุณต่อคนในครอบครัวค่ะ..."
เฉาซิงยิ้มรับ ก่อนจะเดินจากไป