เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
**บทที่ 94 สิ่งมีชีวิตเวทมนตร์ เบาะแสของจามรีเมฆา**
อันที่จริง เฉาซิงอยากจะบอกเหลือเกินว่า เด็กสาวตัวเล็กๆ ที่ต้องอยู่ข้างนอกคนเดียวถึงสองวัน แถมเมื่อคืนก่อนยังมีหิมะตกหนักขนาดนั้น
เกรงว่าป่านนี้เอลิซาคงกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งไปแล้ว
คุณลุงเมลถอนหายใจพลางกล่าวว่า "ข้าเข้าใจความหมายของท่านลอร์ดครับ"
"ทุ่งหิมะในยามค่ำคืนนั้นอันตรายเกินไป อุณหภูมิระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่คนธรรมดาจะทนได้"
"แต่เอลิซาเป็นเด็กฉลาดมาตั้งแต่เล็ก ก่อนหน้านี้เธอก็เคยออกไปข้างนอกคนเดียวและค้างคืนนอกหมู่บ้านมาแล้ว หลายครั้งที่แม้แต่ข้าเองก็คิดว่าเธอคงไม่กลับมาอีกแล้ว"
"แต่ผ่านไปไม่กี่วัน แม่หนูน้อยคนนี้ก็โผล่หัวออกมาจากมุมไหนของหมู่บ้านก็ไม่รู้"
"ดูเหมือนเธอจะมีทักษะการเอาตัวรอดเป็นของตัวเอง แต่พอข้าถาม เธอก็ไม่ยอมบอก"
"ดังนั้นข้าจึงคิดว่า เอลิซาน้อยน่าจะยังคงมีชีวิตอยู่..."
เฉาซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า "เอาล่ะครับ คุณเมล"