กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 เมล็ดข้าวสาลีและจดหมายจากศาสนจักร
เมื่อเด็กหญิงพูดจบ เธอก็ปล่อยโฮออกมาอีกครั้ง
สิ่งที่เธอหมายถึงว่าถูกพาตัวไปนั้น ก็คือการถูกกลุ่มนักล่าพเนจรจับตัวไปเพื่อประกอบพิธีกรรมชั่วร้ายบางอย่างนั่นเอง
เฉาซิงและหลิวหมู่เสวี่ยสบตากัน
เห็นได้ชัดว่าเด็กหญิงที่สูญเสียพ่อไปคนนี้ ต้องมาตกอยู่ในเงื้อมมือของกลุ่มนักล่าพเนจรที่บ้าคลั่ง หากเฉาซิงไม่รีบมาช่วย ผลลัพธ์ของเธอคงไม่ต้องจินตนาการเลย
หลิวหมู่เสวี่ยหันไปมองเฉาซิงแล้วกระซิบว่า "อาซิง เราพาเธอกลับไปที่ดินแดนของเราได้ไหมคะ?"
เฉาซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า