เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 4 เจ้าหนู เจ้าไร้เทียมทานแล้ว!
เฉาซิงครุ่นคิดในใจ ‘เป็นไปตามที่คาดไว้ นอกจากฉันแล้ว ไม่มีใครเคยเล่นเกมนี้มาก่อน ทุกคนต่างอยู่ในสภาวะมืดแปดด้าน’
‘ถ้าพวกเขายังไม่รีบลงมือและปรับตัวให้เข้ากับโลกใบนี้ คืนแรกอาจมีคนตายเป็นจำนวนมาก…’
แม้ตอนนี้จะอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ที่ไม่มีสัตว์ประหลาดบุกรุกที่พักพิง แต่ความหนาวเย็นในยามค่ำคืนนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น
ทันใดนั้น เฉาซิงก็ได้ยินเสียงเคาะประตูอย่างตื่นตระหนกจากด้านนอก
ปัง! ปัง! ปัง!
“ท่านลอร์ด! เกิดเรื่องแล้ว!”
“ท่านลอร์ด… ช่วยผมด้วย!”
เมื่อได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือ คิ้วของเฉาซิงก็ขมวดเข้าหากัน เขาสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที
เขาโยนโล่ไม้ใบเล็กให้หลิวหมู่เสวี่ยอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยิบไม้เท้าไม้ขึ้นมาและเตรียมพร้อมสำหรับการต่อสู้