กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 142 - งานเลี้ยงเจ๋อกุ้ยเปิดบท
ข่งเจี๋ยมิได้ลำเอียงแม้แต่น้อย แม้แต่บทกวีเล่นคำที่เหล่าคุณชายรุ่นที่สองแต่งขึ้น เขาก็ยังเอ่ยชมอย่างเป็นธรรม แน่นอนว่าเขายังบอกให้พวกเขาพยายามต่อไป หากปรับเสียงวรรณยุกต์ให้รับกันได้ก็จะยิ่งดียิ่งขึ้น
ทำให้เหล่าคุณชายรุ่นที่สองยิ้มหน้าบาน
อย่างไรเสีย ปกติพวกเขามักถูกตำหนิอยู่เสมอ ครั้นได้ยินคำชมจากข่งเจี๋ยอย่างไม่ทันตั้งตัว แถมข่งเจี๋ยยังเป็นบัณฑิตเซิ่วไฉอีกด้วย พวกเขาจึงดีใจจนแทบลอยขึ้นฟ้า
คนเหล่านี้ล้วนมีอายุไม่มาก ส่วนใหญ่เป็นเด็กหนุ่มวัยสิบสี่สิบห้าปี
แม้จะมีข้อเสียสารพัด แต่โดยพื้นฐานแล้วพวกเขายังมิใช่คนชั่วร้ายถึงขั้นนั้น คนชั่วร้ายอย่างแท้จริง โรงเรียนประจำอำเภอย่อมไม่รับเข้าเรียน ต่อให้พูดดีเพียงใดก็ไม่มีทางรับ