เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 91 - พรสวรรค์อักษรพู่กันของซาหลาน
"ยอดเยี่ยม!" นางอู่พึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง เด็กน้อยวัยห้าขวบสามารถแสดงฝีมือได้เหนือมาตรฐานถึงเพียงนี้ นับว่าไม่ธรรมดาแล้ว
หลี่ชิงอวิ๋นเขียนกลอนคู่เทศกาลตรุษจีนเพิ่มอีกสองแผ่น ล้วนมีความหมายถึงความสมปรารถนาในทุกเรื่อง ความสุขในปีใหม่ และความราบรื่นปลอดภัย
แต่การเขียนให้นางอู่นั้น หลี่ชิงอวิ๋นตั้งใจมากกว่าเดิมไม่น้อย เขาเขียนอย่างประณีตถึงสามแผ่น แล้วส่งมอบให้นางอู่ด้วยความเคารพ
นางอู่รอจนหมึกแห้ง จากนั้นจึงเก็บกลอนคู่ด้วยความเบิกบานใจ
"ท่านอาสาม ข้าได้ยินมาว่าชิงอวิ๋นไปเล่าเรียนกับอาจารย์เมิ่งที่ตระกูลจ้าวเชิญมาหรือเจ้าคะ?"
หลี่เฒ่าโถวตอบด้วยรอยยิ้ม "ใช่แล้ว เด็กตระกูลจ้าวชวนชิงอวิ๋นบ้านเราไปเรียน ข้าคิดว่าช่วงหยุดยาวเขาก็เอาแต่วิ่งเล่นไปเรื่อย มิสู้ให้เรียนหนังสือเสียเลย จึงปล่อยให้เขาไป"