เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 - อาจารย์บัณฑิตเซิ่วไฉกับเสียงเพียะ ๆ
บทที่ 67 อาจารย์บัณฑิตเซิ่วไฉกับเสียงเพียะ ๆ
"ถูกอาจารย์ที่สำนักศึกษาทุบตี ก็ควรรู้ว่าตนเองทำผิดแล้วไม่ใช่หรือ? ควรพากเพียรตั้งใจเล่าเรียนให้ดีไม่ใช่หรือ? ยังกล้ากลับบ้านมาออดอ้อนมารดาอีก นี่คือบทเรียนของเจ้า!"
หลี่ชิงอวิ๋นรู้สึกชาที่โคนผม แม้ชาติที่แล้วเขาจะไม่มีบิดามารดา แต่เด็กที่มีบิดามารดาเหล่านั้น หากเรียนไม่ดีจนถูกอาจารย์ที่โรงเรียนทุบตี กลับไปมีโอกาสสูงมากที่จะถูกผู้ปกครองทุบตีซ้ำอีกยกหนึ่ง
นับเป็นการโจมตีสองชั้นโดยแท้
ไม่คิดเลยว่าในยุคโบราณก็เป็นเช่นนี้เช่นกัน
สู้ตอนกลับมาแล้วไม่ส่งเสียง แล้วทนถูกตีเพียงครั้งเดียวยังจะดีกว่า
หลี่ต้าลี่กับหลี่ต้าฉุยก้มหน้าลงต่ำ พวกเขาเองก็เคยเข้าเรียนอยู่สองปีในตอนนั้น แต่เรียนไม่ไหวจริง ๆ จึงลาออก