กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 - วัวผอมกับสมบัติล้ำค่า
ช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลี่ต้าลี่ได้สัมผัสสมุนไพรมาไม่น้อย สมุนไพรที่มีราคาค่างวดนั้น จ้าวฉางเซิงเคยเอ่ยถึงอยู่บ้าง
เขารู้ดีว่าดีวัวมีราคาแพง
ดีวัวเพียงน้อยนิดเท่านี้กลับมีมูลค่าหลายสิบตำลึงเชียวหรือ?
นี่มันก้อนทองชัด ๆ!
หลี่เฒ่าโถวไม่ยอมให้หลี่ต้าลี่แตะต้องดีวัว เขากล่าวว่า "อย่าทำเสียหายเชียว อย่างน้อยก็หลายสิบตำลึง หรืออาจสูงถึงร้อยกว่าตำลึงก็ได้ ประเดี๋ยวให้ผู้ดูแลน้อยจ้าวมาดู"
แม้จ้าวฉางเซิงจะให้หลี่เฒ่าโถวเรียกเขาว่าฉางเซิง แต่จะเรียกอีกฝ่ายเช่นนั้นจริง ๆ ได้หรือ?
ในเมื่อบิดาของจ้าวฉางเซิงเป็นผู้ดูแล เช่นนั้นเรียกจ้าวฉางเซิงว่าผู้ดูแลน้อยย่อมไม่ผิด