เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 27 - เล่าเรื่องโปเยโปโลเยให้เด็กว่านอนสอนง่ายฟัง
บทที่ 27 เล่าเรื่องโปเยโปโลเยให้เด็กว่านอนสอนง่ายฟัง หากเขามีปู่ที่เก่งกาจถึงเพียงนี้ เขาคงเดินกร่างไปทั่วหมู่บ้านได้แล้ว
"ข้า ข้าไปด้วย ไปด้วย!" หลี่ชิงชุนเม้มริมฝีปาก ใบหน้าอันประณีตงดงามขึ้นสีระเรื่อ
ท่ามกลางความเขินอาย ยังแฝงไว้ด้วยความกระวนกระวายและตื่นตระหนกอยู่เล็กน้อย
หลี่ชิงซงแค่นเสียง "ใครอยากให้เจ้าตามมา เจ้าเดินทางของเจ้า พวกเราเดินทางของพวกเรา"
เขายังคงแค้นเคืองที่ในอดีตตนเคยถูกเฆี่ยนตีเพราะหลี่ชิงชุน
หลี่ชิงอวิ๋นมองหลี่ชิงชุนที่ว่าง่ายราวกับเด็กหญิงตัวน้อย ความคิดชั่วร้ายในใจก็พุ่งสูงขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
"หลี่ชิงชุน ไม่สิ ข้าควรเรียกเจ้าว่าพี่รอง ข้าจะเล่านิทานให้เจ้าฟังดีหรือไม่"
หลี่ชิงชุนพยักหน้าอย่างว่าง่าย