กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 19 - ยังเป็นซานไข่บ้านข้าที่ดีที่สุด
หลี่ชิงอวิ๋นไม่เกรงใจ รับอาหารเหล่านี้มาอย่างเปิดเผย
อาชิ่งแบกจ้าวเฉิงกลับบ้านตระกูลจ้าว ส่วนหลี่ชิงอวิ๋นก็พาอาหารกลับบ้านตระกูลหลี่
ขุนเขาโอบรับดวงตะวันร่วงลับ ท้องฟ้าถูกแสงอาทิตย์ยามอัสดงย้อมจนเป็นสีสันเจิดจ้า นาขั้นบันไดที่ทอดตัวซ้อนกันเป็นชั้น ๆ อยู่เชิงเขา ต่างสวมอาภรณ์หลากสีงดงามตระการตา
ผิวน้ำในลำน้ำสะท้อนประกายระยิบระยับ เปล่งแสงห้าสีวิบวับ งดงามจนยากจะหาสิ่งใดเปรียบ
อาหารที่หลี่ชิงอวิ๋นนำกลับบ้านได้รับความชื่นชอบจากคนในครอบครัวทันที
โดยเฉพาะบรรดาเด็ก ๆ
"ซานไข่ เป็นจ้าวเฉิงแห่งบ้านตระกูลจ้าวมอบให้เจ้าจริงหรือ?"
หลี่ชิงสุ่ยถามไปพลางกินขนมไปพลาง