เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 219 หวังว่าฤดูหนาวหลังจากนี้จะไม่หนาวเหน็บอีก
เมื่อได้ฟังความคิดเห็นของจวงหยวน หยางอวิ๋นก็เห็นพ้องเป็นอย่างยิ่ง เธอพยักหน้าพลางเอ่ยว่า “เหตุผลพวกนี้ มีเพียงพวกเราที่ผ่านมันมาแล้วเท่านั้นถึงจะเข้าใจได้อย่างลึกซึ้งขึ้น ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดของเธอคือการบำรุงสุขภาพร่างกายให้ดี ช่วงนี้พอดีเป็นช่วงปิดเทอมฤดูหนาว ไม่ต้องลางาน รอเปิดภาคเรียนเธอก็หายดีแล้ว ถึงเวลานั้นก็ไปโรงเรียนได้แล้ว”
คุยกันไปจนถึงราตรีสงัด จวงหยวนก็เผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว ทว่าหยางอวิ๋นกลับนอนไม่หลับ ความรู้สึกเช่นนี้ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า
ชั้นห้องพักของบ้านจวงหยวนอยู่ต่ำ คืนนี้ไม่ได้รูดม่านปิดไว้ พอมองลอดผ่านหน้าต่างออกไปก็เห็นเงาต้นไม้พริ้วไหวแกว่งไกวเบา ๆ ในค่ำคืนที่แสงไฟริมถนนสาดส่อง ลมหนาวเบาลงไปมากแล้ว วันเริ่มต้นฤดูใบไม้ผลิของปีนี้ก็ใกล้จะมาถึงแล้วเช่นกัน
ฤดูหนาวของปีนี้หนาวเหน็บมาก ทว่าก็จากไปตามเวลาที่นัดหมายไว้