กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 172 เกินวงเงินแล้ว
ซูอวี้เจี้ยนไม่ได้พูดอะไรอีก อย่างไรเสียขอแค่น้องสาวลูกพี่ลูกน้องสบายดีก็พอ คิดว่าเธอก็โตขนาดนี้แล้ว แถมยังเป็นครูประชาชน ทั้งไอคิวและอีคิวก็น่าจะพร้อมใช้ แต่เธอคิดไม่ถึงเลยว่าเมื่อผู้หญิงถลำลึกเข้าไปแล้ว ทั้งไอคิวและอีคิวนั้นก็เป็นได้แค่ของประดับ
จบคลาสหนึ่งชั่วโมง หยางอวิ๋นรู้สึกปวดเมื่อยกล้ามเนื้อไปหมด จวงหยวนยังพอทำเนา ช่วงนี้พอว่างก็แวะมา ไม่ว่าเธอจะอยากมีลูกหรือไม่ ร่างกายก็เป็นของตัวเอง เรื่องนี้ไม่มีใครเปลี่ยนได้
หลังเลิกคลาส หยางอวิ๋นกับจวงหยวนเตรียมตัวกลับโรงเรียนด้วยกัน ระหว่างทางเดินผ่านร้านกาแฟ พวกเธอจึงเข้าไปนั่งพักกันครู่หนึ่ง