ตอนที่ 158 ไม่ตีกันก็ไม่รู้จักกัน

ตอนที่ 158 ไม่ตีกันก็ไม่รู้จักกัน

เพียงแต่ยังเลือนราง แต่ยังไม่ชัดเจนพอ สิ่งที่เธอต้องการล้วนชัดเจนมาก ทั้งหน้าที่การงานและเงินทอง เพียงแต่เว่ยชิงเฉินยังไม่เด่นชัดเข้าตาพอ

บางครั้งเธอก็รู้สึกโดดเดี่ยว โดยเฉพาะเวลาอยู่ในสตูดิโอโยคะแล้วมองดูพวกสมาชิกและบรรดาครูทยอยกลับกันไปหมด เธอจะรู้สึกเหมือนทุกคนทอดทิ้งเธอไปอย่างไรอย่างนั้น

ทว่าเธอกลับรื่นรมย์กับช่วงเวลานี้มาก ช่วงเวลาที่มีเพียงเธอคนเดียว พอย้ายก้นกลับกันหมดแล้ว เธอก็สามารถ “แผ่หลา” อยู่บนเสื่อโยคะโดยไม่ต้องคิดอะไร เพลิดเพลินกับความเงียบสงบครู่หนึ่งนี้

ช่วงเวลาที่ทั้งโดดเดี่ยวและไม่โดดเดี่ยวเช่นนี้ ทำให้เธอหลงใหล

เว่ยชิงเฉิน เธอรู้ดี เพียงแต่ความชอบของเขามันเป็นเพียงความรู้สึกฝ่ายเดียว