กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 150 ดีใจจริง ๆ ที่ได้พบคุณ
ตอนที่จี้หลินชวนเดินเข้ามา เขาวางสายไปแล้ว เขาเอ่ยขึ้นแบบยิ่งแก้ตัวยิ่งพิรุธว่า “แม่ผมโทรมาน่ะครับ ให้ผมกลับไปกินข้าวที่บ้าน ผมบอกแม่ไปแล้วว่าไม่กลับ นัดคนไว้แล้ว จากนั้นแม่ก็ถามผมว่าเป็นผู้หญิงหรือเปล่า ผมก็บอกแม่ไปว่าใช่ แม่ยังบอกอีกว่าวันไหนให้พาคุณกลับไปด้วยกันสักรอบ”
หยางอวิ๋นยิ่งเขินอายขึ้นไปอีก นี่เป็นความหมายชัดเจนที่จี้หลินชวนบอกให้เธอไปพบพ่อแม่ของเขา
“ไม่เป็นไรครับ แม่ผมใจดีมาก ท่านรู้ว่าช่วงหลายปีมานี้ผมโสดอยู่ก็ร้อนใจมาตลอด วันนี้พอได้ยินว่าผมมากินข้าวกับผู้หญิงก็ดีใจยกใหญ่เลย”
“จริงหรือคะ” หยางอวิ๋นอยากเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “จริงสิ ฉันยังไม่เคยรู้เลยว่าคุณอายุเท่าไหร่ ฉันรู้สึกว่าน่าจะพอ ๆ กับฉันนะ”
“คุณอายุเท่าไหร่ล่ะครับ” จี้หลินชวนชิงถามก่อน