ตอนที่ 140 ขอบคุณนะ

ตอนที่ 140 ขอบคุณนะ

มือของจี้หลินชวนใหญ่มาก กุมมือน้อย ๆ ของหยางอวิ๋นเอาไว้ได้ทั้งมือ

เวลานี้หยางอวิ๋นประหม่าอย่างยิ่ง เธอรู้สึกได้ว่าหัวใจเต้นระรึกอยู่ที่คอหอย ราวกับว่าหากไม่ระวังแม้แต่นิดเดียว หัวใจของเธอก็จะกระดอนหลุดออกมา

หยางอวิ๋นที่หายใจกระชั้นพยายามสุดชีวิตที่จะกดข่มความรู้สึกนี้เอาไว้ ทำได้เพียงรับรู้ว่ามือที่จี้หลินชวนกุมเธอไว้เริ่มแน่นขึ้นเรื่อย ๆ แน่นขึ้นเรื่อย ๆ…

คราวนี้หยางอวิ๋นไม่กล้าขยับ แม้แต่ลมหายใจก็ยังไม่กล้าหายใจ อัดอั้นอยู่ตั้งนาน จี้หลินชวนถึงได้ยอมเอ่ยปากพูดออกมา

“ขอบคุณนะ”

ในสมองของหยางอวิ๋นส่งเสียงหึ่ง ๆ ไปตั้งนานแล้ว เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ยินเสียงพูดอ้อมแอ้มของจี้หลินชวนอย่างชัดเจน