กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 127 ย้ายบ้าน
หลังจากเงียบไปเนิ่นนาน เว่ยชิงเฉินจึงค่อย ๆ เอ่ยขึ้นมา:
“เรื่องพวกนี้ฉันไม่สนแล้ว และก็คิดอะไรไม่ออกแล้วด้วย ฉันแค่อยากพยายามให้ถึงที่สุดเพื่อจีบเธอให้ติด” เขาชะงักไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวต่อ “แม่ของนายไม่เหมือนกับผู้หญิงสาวคนอื่น ๆ เธอไม่ขาดแคลนเงินทอง ไม่ขาดแคลนวัตถุภายนอก กระทั่งไม่ต้องการผู้ชายเลยด้วยซ้ำ ฉันเองก็ไม่รู้ว่าจะทำให้เธอยอมรับฉันได้ยังไง”
“แล้วถ้าแม่ผมไม่ยอมรับครูไปตลอดล่ะ ตลอดไปเรื่อย ๆ เลย” จางเจิ้งถามด้วยใบหน้าแดงก่ำ
“งั้นฉันก็จะรอไปเรื่อย ๆ รอไปเรื่อย ๆ รอจนกว่าเธอจะหันกลับมามองฉัน หรือไม่ก็รอจนกว่าฉันจะรอต่อไปไม่ไหวแล้วจริง ๆ” เว่ยชิงเฉินพูดจบก็ยกเหล้าขาวขึ้นดื่มอีกอึก รสชาติเผ็ดร้อนบาดคอจนทำให้เขารู้สึกแสบคอไปหมด