กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 119 ต้องช่วยเธอให้ได้
พอแม่เฉินมาอาละวาดแบบนี้ สตูดิโอโยคะก็ไม่สามารถสอนต่อได้ พอซูอวี้เจี้ยนจูงมือเสี่ยวหย่าเดินลงบันไดมา หลิ่วซู่ซู่ก็ปรับอารมณ์และลมหายใจจนสงบลงแล้ว
เสี่ยวหย่ารีบโผเข้าหาผู้เป็นแม่ทันที ร้องไห้สะอึกสะอื้นไม่หยุด หลิ่วซู่ซู่เห็นหน้าผากของลูกสาวได้รับการฆ่าเชื้อทำแผลเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยโล่งอกขึ้นมา กอดลูกไว้แล้วจูบเบา ๆ “ลูกจ๋า ไม่ต้องกลัวนะ ไม่มีอะไรแล้ว ไม่มีอะไรแล้ว”
เสี่ยวหย่าอยู่ในอ้อมกอดของแม่ถึงเริ่มรู้สึกปลอดภัย แขนเล็ก ๆ กอดคอแม่ไว้แน่น ไม่ยอมปล่อยอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อย
ซูอวี้เจี้ยนถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง เดินเข้ามาถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”
หลิ่วซู่ซู่ส่ายหน้า “ไม่เป็นไรค่ะ”