เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 103 แก่กว่าสิบกว่าปีแล้วมันทำไม
เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันทำให้หยางอวิ๋นสะดุ้งตกใจแทบแย่ เธอเพิ่งถูกฝันร้ายหลอกหลอนจนยังขวัญหนีดีฝ่อ มาตอนนี้ยังถูกทำให้ตกใจอีกรอบ จนรู้สึกราวกับสามดวงจิตหายไปพร้อมขวัญกระเจิง
กลางดึกแบบนี้กะจะหลอกให้เธอตกใจตายเลยหรือยังไง
รอจนเธอตั้งสติได้ถึงเข้าใจว่าไม่ใช่คนอื่นเรียกเธอ แต่เป็นผู้ชายในห้องไลฟ์ หรือที่เรียกว่าสตรีมเมอร์
“ยินดีต้อนรับม่อวิ๋นเข้าสู่ห้องไลฟ์ของผมครับ”
ม่อวิ๋นคือชื่อเล่นในโต่วอินของหยางอวิ๋น ม่อวิ๋นมีความหมายตามชื่อของเธอ โดยได้มาจากบทกวีที่เธอชอบเป็นพิเศษที่ว่า ยามเช้ามองฟ้า ยามพลบค่ำมองเมฆ ไม่ว่าจะเดินก็คะนึงหาเธอ ไม่ว่าจะนั่งก็คะนึงหาเธอ
หยางอวิ๋นไม่กล้าตอบรับการต้อนรับของสตรีมเมอร์ ได้แต่นอนแกล้งตายอยู่บนเตียงโดยไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง