ตอนที่ 85 ขอความช่วยเหลือ

ตอนที่ 85 ขอความช่วยเหลือ

หยางอวิ๋นบอกกล่าวพ่อกับแม่คำหนึ่งแล้วก็ออกไปรับสาย

“ฮัลโหล น้าหยาง ผมเทาเทานะครับ” เทาเทาเอ่ยด้วยเสียงเจื้อยแจ้วแบบเด็ก ๆ เด็กวัยแปดเก้าขวบเสียงยังไม่แตกหนุ่ม

“น้ารู้แล้วจ้ะ” น้ำเสียงของหยางอวิ๋นอ่อนโยนมากเช่นกัน “มีอะไรเหรอ โทรหาน้ามีธุระอะไรหรือเปล่า?”

“ครับ มีธุระ ผมอยากให้น้าช่วยอะไรผมหน่อย”

ใจของหยางอวิ๋นพลันกระตุกขึ้นมา เจ้าเด็กคนนี้คงไม่ใช่จะให้เธอช่วยให้ได้เจอแม่อีกหรอกนะ เรื่องนี้ค่อนข้างทำให้เธอลำบากใจจริง ๆ เพราะอย่างไรเสียเธอก็เป็นแค่แม่เลี้ยงที่ยังไม่ได้เป็นภรรยาเต็มตัว

“เรื่องอะไรล่ะ?”

“ผมคิดถึงแม่ครับ” เทาเทาพูดความจริง “ตอนนี้ผมอยู่ระหว่างทางไปหาแม่แล้ว ปู่กับย่าไปซื้อกับข้าว ผมเลยบอกพ่อว่าผมออกไปกับน้า ถ้าพ่อโทรหาน้า น้าช่วยบอกเขาได้ไหมครับว่าผมอยู่กับน้า?”