ตอนที่ 48 พอฉีกหนังมนุษย์ออกก็เป็นแค่เดรัจฉานที่มีใบหน้าดุร้ายน่าหวาดกลัว

ตอนที่ 48 พอฉีกหนังมนุษย์ออกก็เป็นแค่เดรัจฉานที่มีใบหน้าดุร้ายน่าหวาดกลัว

สิ่งที่ซูอวี้เจี้ยนมองเห็นคือหยางอวิ๋นในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ใบหน้าขาวซีดจนไร้สีเลือด พอก้าวเข้าไปใกล้ถึงพบว่าบนเปลือกตาของเธอยังมีคราบน้ำตาหลงเหลืออยู่

หยางอวิ๋นพอเห็นพี่สาวก็ยื่นมือออกไป อยากให้พี่สาวโอบกอดปลอบด้วยความน้อยใจ

ซูอวี้เจี้ยนปวดใจจนรีบนั่งลงข้างเตียงแล้วโอบกอดน้องสาวลูกพี่ลูกน้องไว้ทันที เธอไม่ได้พูดอะไร เธอรู้ว่าเวลานี้ควรใช้การโอบกอดมอบพละกำลังให้แก่น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง

“พี่คะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ทำไมจู่ ๆ เขาถึงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย” หยางอวิ๋นสะอื้นพูด