เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 จอมมารตัวร้ายลำเอียงเกินไปแล้วหรือเปล่า
“ก็... ก็คือ... แบบนี้... แล้วก็...” ต๋าจี่ตัวสั่นเทาจนแทบเรียบเรียงคำพูดไม่ถูก
จะโทษเธอก็ไม่ได้จริง ๆ
เพราะครูคนอื่น ๆ ที่มาที่นี่ ไม่ใช่ยอดหญิงอัจฉริยะที่หาใครเทียบได้ในประวัติศาสตร์ ก็เป็นอัจฉริยะด้านการทหาร
ไม่ก็เป็นองค์รัชทายาทที่มีคนอยู่ในมือแค่สามคน แต่ยังกล้าลุกขึ้นต่อต้านพ่อตัวเอง แถมทุกขั้นตอนยังทำได้อย่างไม่มีข้อผิดพลาดอีกด้วย
ส่วนเธอก็แค่คนทำอาหารคนหนึ่ง พอเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นแล้วก็อดรู้สึกด้อยค่าไม่ได้จริง ๆ
ตอนนี้ยังต้องให้เธอเพิ่มวีแชทของจอมมารแห่งยุคจ้านกั๋วอีก ถ้าเธอไม่ประหม่าจนทำตัวไม่ถูกก็นับว่าเก่งแล้ว
หลี่ชิงเจ้ายิ้มแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือของเธอมา
“เดี๋ยวฉันช่วยพวกคุณเอง” หลี่ชิงเจ้าเป็นคนมีน้ำใจและชอบช่วยเหลือคนอื่นอยู่แล้ว
“ต๋าจี่ เธอผ่อนคลายหน่อยก็ได้”