กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 ลูกหมาป่าตัวน้อย
เขาเงยหน้าขึ้น ก็เห็นเด็กผู้ชายหลายคนที่อายุไล่เลี่ยกับเขา
เขาไม่รู้จักเด็กพวกนั้น
แต่เมื่ออยู่ที่บ้านเดิมของท่านยาย พวกเขาก็น่าจะเป็นลูกหลานตระกูลของท่านยายนั่นแหละ
อิ๋งเจิ้งยกมีดสั้นในมือขึ้นมา
“พวกเจ้าอาจมีคนต้องการ แต่ข้าทำให้ผู้ใหญ่ของพวกเจ้ามีลูกได้ แต่เลี้ยงพวกเจ้าให้โตไม่ได้!”
เขายืดอกยืนตัวตรงอย่างดื้อรั้น ใบหน้าเล็ก ๆ ที่ยังดูไร้เดียงสากลับเต็มไปด้วยจิตสังหารราวกับเหยี่ยว
แม้จะยังเด็ก แต่กลับมีทั้งความดิบเถื่อน สติปัญญา และความกล้าหาญ
เหมือนลูกหมาป่าตัวน้อยที่ยังไม่เคยถูกฝึกให้เชื่อง
เด็กผู้ชายหลายคนที่กำลังหัวเราะเสียงดัง พอเห็นท่าทางของเขา จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนถูกกดดันขึ้นมาในใจ จนอดหวั่น ๆ ไม่ได้