กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 ของแท้ทั้งหมด
เดี๋ยวนะ...
เสิ่นเหยียนจือรู้สึกเหมือนสมองตัวเองค้างไปแล้ว
พี่จ้าวเอาจริงเหรอเนี่ย?
ตกลงสร่างเมาแล้วหรือยังกันแน่
เสิ่นเหยียนจือมั่นใจในขนมสร่างเมาที่ตัวเองทำมาก
แต่ตอนที่หลี่ชิงเจ้ามาถึง เธอก็ดื่มหนักเกินไปจริง ๆ
“เอ่อ ครูหลี่ครับ ครูสอนเด็กแบบนี้ไม่ได้นะครับ” เสิ่นเหยียนจือต้องเตือนสักหน่อย
“ไม่ใช่ว่าจ้างฉันมาสอนวรรณกรรมเหรอ? ฉันก็แค่สอนวิชาวรรณกรรมให้ดี ส่วนเรื่องอื่นฉันไม่รับผิดชอบ”
“ก็เหมือนกับคุณนั่นแหละ เห็นอยู่ว่ามือก็ยกของหนักไม่ได้ ไหล่ก็แบกของไม่ไหว เลยสอนวิชาพละไม่ได้ แต่ก็ไม่ได้กระทบกับการเป็นครูใหญ่ของคุณนี่”