เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 ซื่อจื่อกลายเป็นอาหญิงตัวน้อย
พอฮองเฮาอู่เห็นหลิงจือมีสีหน้าซีดเผือดเพราะตกใจจนพูดจาไม่รู้เรื่อง ก็ขมวดคิ้วทันที
นางไม่รอฟังว่าหลิงจือจะพูดอะไรต่อ รีบก้าวเข้าไปในตำหนักบรรทมทันที
หลี่จื้อก็รีบตามเข้าไปด้วย
เมื่อทั้งสองเห็นหลี่หงนั่งอยู่บนเตียงของตัวเองอย่างปลอดภัยดี ถึงได้ถอนหายใจโล่งอก
ฮองเฮาอู่เหลือบมองหลิงจือแวบหนึ่ง
“ดูสิ ท่านอ๋องไต้ก็สบายดีไม่ใช่หรือ? เมื่อครู่เจ้าจะลนลานไปทำไม! ถ้าคนไม่รู้คงคิดว่าท่านอ๋องไต้เป็นอะไรไปแล้วเสียอีก”
“ฮองเฮาโปรดไว้ชีวิตบ่าวด้วยเพคะ เป็นเพราะท่านอ๋องไต้ตรัสเรื่องที่บ่าวฟังไม่เข้าใจ บ่าวก็เลยเป็นห่วง อยากไปทูลฝ่าบาทกับฮองเฮาให้ทรงทราบ...”
หลิงจือกลัวจนตัวสั่น...
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฮองเฮาหวังที่ถูกปลดมาจากตระกูลที่มีรากฐานเก่าแก่ยิ่งกว่าราชวงศ์หลี่หรือเปล่า นางจึงมักทำตัวเหมือนอยู่เหนือคนอื่นเสมอ ส่วนฮองเฮาอู่คนใหม่ หากเทียบกันแล้ว นางไม่ค่อยดุด่าหรือลงไม้ลงมือกับบ่าว แถมยังชอบให้รางวัลอีกด้วย