กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 23 ซื่อจื่อ นี่แน่ใจนะว่ากำลังช่วยเขาอยู่?
“ข้าช่วยคัดให้เอง!” ฝูซูเสนอตัวทันที
ไม่ใช่เพราะเขากระตือรือร้นอยากช่วยจริง ๆ หรือต้องการศึกษาตำราพิชัยสงครามอะไรหรอก
แต่เพราะเขาเห็นตัวหนังสือในหนังสือของโรงเรียนอนุบาลแล้วพบว่า ซื่อจื่อกับจูสยงอิงต่างก็อ่านออก มีแค่เขาคนเดียวที่อ่านไม่ออก
แน่นอนว่าเขาย่อมรู้ได้ว่าตัวอักษรของแคว้นฉินกับตัวอักษรในยุคของเพื่อน ๆ คนอื่นนั้นไม่เหมือนกัน
เขาเองก็อยากเรียนตัวอักษรพวกนี้เหมือนกัน
“ได้เลย! งั้นข้าไปถามครูใหญ่ว่ามีพู่กันไหมนะ!”
จูเกาฉื่อขยับร่างอวบอ้วนของตัวเอง เดินหอบแฮก ๆ ไปที่ห้องครัวเพื่อหาเสิ่นเหยียนจือ
“ครูใหญ่เสิ่น ที่นี่มีกระดาษกับพู่กันจีนไหมขอรับ? ฝูซูอยากคัดลอกคัมภีร์ซ่างซู”