กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 ซื่อจื่อ หลอกเอาลิ้นจี่
เสิ่นเหยียนจือ: ...
ซูต๋าจี่: ...
จู่ ๆ เสิ่นเหยียนจือก็นึกขึ้นมาได้ หรือว่าคำว่าเรียกคน ตะโกนเรียกคนอะไรพวกนี้ จะเป็นคำพูดติดปากของคนบ้านธรรมดาทั่วไป
ส่วนคนในราชวงศ์ปกติไม่พูดกันแบบนี้?
ดูจากสีหน้าจริงจังเคร่งขรึมของเจ้าหมูน้อยทั้งสามแล้ว ก็มีโอกาสเป็นไปได้มากทีเดียว
เด็กน้อยทั้งสามคนตะโกนกันสุดเสียง ถึงขั้นใช้แรงทั้งหมดที่มีตะโกนออกมากันเลยทีเดียว ตะโกนจนหน้าแดงไปหมด ดูยังไงก็ไม่น่าใช่การล้อเล่น
“ซื่อจื่อ ฝูซู สยงอิง ครูหมายถึงพวกเธอต้องทักทายครูต๋าจี่ของพวกเธอด้วยการพูดว่า สวัสดีครับคุณครู”
“สวัสดีครับคุณครู!” จูสยงอิงกับฝูซูทักทายอย่างว่าง่าย
ต๋าจี่ยิ้มพลางพยักหน้าให้ แล้วก็ลูบหัวเด็กทั้งสองคนด้วย