เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 มีสหายมาแต่ไกล แม้ไกลก็ต้องสังหาร
“‘วิญญูชนไม่หนักแน่นย่อมไร้บารมี’ น่าจะหมายความว่า เวลาวิญญูชนต่อยตีกับใคร ต้องลงมือให้หนัก! ไม่อย่างนั้นจะไม่มีบารมี” จูสยงอิงพูดด้วยสีหน้าภูมิใจ
เสี่ยวซื่อจื่อกับฝูซูพยักหน้า
เสี่ยวซื่อจื่อมองจูสยงอิงด้วยความชื่นชมสุด ๆ
“สยงอิง เจ้าเก่งจังเยย!”
จูสยงอิงยืนเท้าเอวอย่างภูมิใจ “แน่นอนอยู่แล้ว!”
ส่วนฝูซูก็ตั้งใจจำ
“เวลาวิญญูชนต่อยตีกับใคร ต้องลงมือให้หนัก ไม่อย่างนั้นจะไม่มีบารมี ข้าจำได้แล้ว”
“ถ้าอย่างนั้น ‘เรียนแต่ไม่คิดย่อมหลงทาง คิดแต่ไม่เรียนย่อมอันตราย’ หมายความว่า ถ้าเอาแต่เรียนวิธีตีคน แต่ไม่คิดว่าจะตียังไงให้อีกฝ่ายตาย ก็จะหลงทาง”
“แต่ถ้าเอาแต่คิดว่าจะตีอีกฝ่ายให้ตายยังไง โดยไม่ลงมือไปตีให้ตายจริง ๆ ก็ถือว่าเกียจคร้าน ใช่ไหม?”