กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 395 ผู้เฒ่าทั้งสองไม่คัดค้านอีก
หลินจิ้งอี๋ยกนิ้วโป้งขึ้นพลางเอ่ยว่า “ยังคงเป็นอาเหลียนที่คิดได้รอบคอบ ขอบใจนะ”
เหออันอี้พลันตาสว่าง “มิน่าล่ะเมื่อกี้เธอถึงไม่ยอมให้ฉันพูด มีใจระแวดระวังคนไว้บ้างย่อมดีกว่าจริง ๆ”
ทุกคนนั่งอยู่ในศาลาพลางมองดูภาพเหตุการณ์ริมลำธาร หวังฟางอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ “เธอดูสิ พวกเขาเข้ากันได้ดีจริง ๆ นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเขายังจะเป็นเพื่อนกันได้”
หลินจื้อเฉียงเอ่ยล้อเล่นกับเกาหมิงว่า “นี่คือจุดประสงค์ที่เธออยากให้พวกเรามาที่นี่งั้นเหรอ?”
เกาหมิงเกาศีรษะ พลางยิ้มอย่างซื่อ ๆ แล้วเอ่ยว่า “คุณอาครับ เห็นกับตาจึงจะเชื่อไงล่ะครับ คุณอาดูสิ พวกเขาคุยกันอย่างมีความสุขขนาดนั้น แต่ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังปรึกษาเรื่องอะไรบางอย่างกันอยู่”