เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 392 สนิทสนมกันเนิ่นนาน
เกาหมิงขับรถมาถึงหมู่บ้านจัดสรรที่พ่อแม่ของหลินจิ้งอี๋พักอาศัย เกาอวิ๋นก็ผลุนผลันลงจากรถอย่างรวดเร็ว ปราดเปรียวยิ่งกว่าลิงเสียอีก
เหออันอี้อดหัวเราะไม่ได้ “ถึงที่ไหนกันเนี่ย? ลูกถึงได้ตื่นเต้นขนาดนี้”
ตัวเกาอวิ๋นลงไปอยู่ใต้รถแล้ว เธอรีบพูดอย่างเร่งร้อน “นี่บ้านตาและยายของจอมกินจุค่ะ หนูจะขึ้นไปช่วยพวกเขาถือของข้างบน”
พูดจบ เธอก็วิ่งตรงไปยังหน้าลิฟต์ทันที
เหออันอี้ลงจากรถพลางตะโกนตามหลัง “ช้าหน่อยลูก เดี๋ยวก็หกล้มหรอก”
เกาหมิงก็ลงจากรถเช่นกัน เขาพูดกับเหออันอี้ว่า “ผมก็จะขึ้นไปรับผู้เฒ่าทั้งสองท่านเหมือนกัน คุณรอตรงนี้สักครู่นะ”
เมื่อมองดูท่าทางที่คุ้นเคยของสองพ่อลูกที่เดินขึ้นตึกไปทีละคน ดูจากท่าทีแล้วปกติคงมาที่นี่บ่อยไม่น้อย ราวกับกลับบ้านของตัวเองอย่างไรอย่างนั้น