กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 382 คำขอที่เกรงใจ
เกาหมิงคีบกุ้งตัวใหญ่ตัวหนึ่งให้เหออันอี้ เขาปลอบเธอว่า “เอาละ ไม่เป็นไรแล้ว กินข้าวเถอะ”
เกาอวิ๋นแกล้งทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น กินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย พลางกินพลางพูดว่า “อื้ม ข้าวที่พ่อฉันทำอร่อยที่สุดเลย”
เหออันอี้อดถามไม่ได้ว่า “อวิ๋นเอ๋อร์ ปกติพ่อเธอไปทำงานไม่มีเวลาดูแลเธอ แล้วเวลาไปเรียนเธอกินข้าวยังไงเหรอ?”
เกาอวิ๋นกลืนข้าวในปากลงคอ แล้วพูดว่า “ปกติฉันกินข้าวที่โรงอาหารของโรงเรียนค่ะ ถึงพ่อฉันจะกลับบ้านทุกวัน แต่โดยพื้นฐานแล้วฉันแทบไม่ได้เจอเขาเลย”
เหออันอี้ถามอย่างแปลกใจอยู่บ้างว่า “ทำไมล่ะ?”