กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 380 ปลอบยาก
เกาหมิงเดินออกจากประตูบ้านของเหออันอี้ เขารีบโทรหาเกาอวิ๋นทันที สายโทรติด ทว่าเกาอวิ๋นกลับไม่ยอมรับสาย
เขารีบลงลิฟต์ไปชั้นล่างทันที ขณะกำลังคิดจะพุ่งออกไปนอกตึกเพื่อตามหาเกาอวิ๋น พลันได้ยินเสียงเรียก “พ่อ” เห็นเกาอวิ๋นนั่งอยู่บนขั้นบันไดของทางออกฉุกเฉิน กำลังมองมาที่เขาอย่างน่าสงสาร
เกาหมิงก้าวเข้าไปดึงเกาอวิ๋นลุกขึ้น “เด็กดี พ่อกำลังจะออกไปตามหาลูกพอดี ลูกรอพ่ออยู่ที่นี่เหรอ?”
เกาอวิ๋นเงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา เธอพยักหน้าพลางพูด “อื้ม หนูรอพ่อกลับบ้านด้วยกันค่ะ”
เกาหมิงสงสารจับใจ หยิบกระดาษทิชชู่ออกมาเช็ดหน้าให้เกาอวิ๋น “ไปเถอะ เมื่อกี้ยังกินข้าวไม่อิ่มเลย พ่อจะพาลูกไปกินของอร่อย ๆ นะ”