ตอนที่ 377 ใบไม้ร่วงสู่โคนต้น

ตอนที่ 377 ใบไม้ร่วงสู่โคนต้น

เหออันอี้อยู่คนเดียวในอพาร์ตเมนต์ด้วยความเศร้าเสียใจ

สะพานสร้างเสร็จ ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุก ตอนนี้ก็คือข้ามแม่น้ำแล้วรื้อสะพานชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง

เธอเหออันอี้เป็นใครกันล่ะ อยู่เหนือคนนับหมื่นรองเพียงผู้เดียว เธอเรียกลมเรียกฝนในบริษัท เพียงเอ่ยปากทุกคนก็ขานรับขานตาม ความมั่นใจที่สุดที่เธอไปขอคืนดีกับเกาหมิงก็คือเธอประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน เป็นผู้ชนะในชีวิตอย่างแท้จริง แต่ตอนนี้เธอกลับถูกคนเฉดหัวทิ้งเหมือนตัวหมากที่ไร้ค่า กระทั่งงานที่ดูดีสักงานก็ยังไม่มี

พอนึกถึงตอนออกจากบริษัท ผู้ใต้บังคับบัญชาที่เคยประจบสอพลอเธอสุดขีดเหล่านั้นกลับทำเป็นมองไม่เห็นการจากไปของเธอ กระทั่งคนมาส่งเธอสักคนก็ยังไม่มี

ช่างเป็นคนไปน้ำชาเย็นอย่างแท้จริง