เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 341 รุกตรง ๆ ไม่ได้ผลจริง ๆ
เกาอวิ๋นไม่ตอบอะไร เธอพุ่งเข้าไปในห้องของเกาหมิง พอเห็นว่าไม่มีคนอยู่บนเตียงก็ถอนหายใจโล่งอกไปเปลาะหนึ่ง ทว่าจู่ ๆ เธอกลับสังเกตเห็นเครื่องนอนที่ถูกเปลี่ยนวางกองอยู่ตรงหน้าต่างยื่น เธอจึงเอ่ยปากซักไซ้เกาหมิงด้วยสีหน้าคล้ายจะร้องไห้ “พ่อคะ เมื่อคืนพ่อนอนกับเธอเหรอคะ?”
เกาหมิงชะงักงันไปทันที “อวิ๋นเอ๋อร์ ลูกพูดอะไรน่ะ? มันจะเป็นไปได้ยังไง?”
เกาอวิ๋นชี้ไปยังผ้าปูและปลอกผ้านวมพวกนั้นแล้วพูดว่า “แล้วนี่มันเรื่องอะไรกันคะ?”
เกาหมิงจึงได้แต่ยอมพูดความจริง “เมื่อวานเธออาศัยจังหวะที่พ่อหลับมานอนบนเตียงพ่อ โชคดีที่พ่อรู้สึกตัวทัน จากนั้นพ่อก็ไล่เธอไปทันที มันไม่ได้เป็นอย่างที่ลูกคิดนะ พวกเราไม่ได้มีอะไรกันเลย พ่อแค่รังเกียจว่าเตียงมันสกปรกเพราะเธอมานอน ก็เลยเปลี่ยนชุดใหม่ที่สะอาดน่ะ”
“จริงเหรอคะ?”