กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 337 เหออันอี้ถูกกันไว้นอกโรงเรียน
โจวเจี้ยนกั๋วเดินไปส่งแม่ลูกสองคน
เมื่อทั้งสามคนมาถึงลานจอดรถ โจวเจี้ยนกั๋วก็เอ่ยขึ้นมาอย่างจริงใจอีกครั้งว่า “จิ้งอี๋ ขอบคุณเธอนะ”
โจวจื่อหานถามด้วยสีหน้าเป็นห่วงว่า “พ่อครับ พ่อไม่ได้ขายรถไปใช่ไหม?”
โจวเจี้ยนกั๋วลูบศีรษะของโจวจื่อหานด้วยความรักใคร่แล้วพูดว่า “เกือบไปแล้วเหมือนกัน เบอร์โทรศัพท์ของแม่ลูกโทรมาได้ทันเวลาจริง ๆ”
โจวจื่อหานจึงค่อยโล่งอกขึ้นมา “งั้นก็ดีแล้วครับ”
หลินจิ้งอี๋กล่าวด้วยความไม่ค่อยพอใจอยู่บ้างว่า “ต่อไปถ้าคุณเจอปัญหาแล้วแก้เองไม่ได้ก็บอกฉัน แม้พวกเราจะหย่ากันแล้ว แต่คุณก็ยังเป็นพ่อของจื่อหาน”
โจวเจี้ยนกั๋วกล่าวอย่างซาบซึ้งใจว่า “จิ้งอี๋ รอผ่านไปสักพักให้ผมมีเงินหมุนเวียนคล่องตัวกว่านี้ ผมจะเอาเงินมาคืนเธอนะ”