กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 297 เกาหมิงผิดหวังอีกครั้ง
“ทำแบบนั้นได้ยังไงกันคะ ท่านเป็นทั้งอาจารย์ผู้มีพระคุณและมิตรที่ดีของฉัน อีกทั้งยังเป็นผู้บังคับบัญชาโดยตรง มารยาทที่พึงมีต้องมีให้ครบถ้วนสิคะ”
“งั้นก็ตามใจคุณเถอะ ทานข้าวหรือยังลักครับ?”
“ค่ะ กำลังทานข้าวอยู่ค่ะ คุณถู ไม่ทราบว่ามีคำสั่งอะไรหรือเปล่าคะ?”
“ไม่มีหรอก อย่าเครียดไปเลย เรื่องเป็นแบบนี้น่ะ ผมเพิ่งมาถึงเมือง* คุณเคยบอกว่าจะพาผมเดินเที่ยวแถวนี้ให้ทั่ว แล้วก็ คุณยังติดข้าวผมมื้อหนึ่งด้วยนะ”
หลินจิ้งอี๋คิดไม่ถึงว่าคำพูดสุภาพตามมารยาทที่เธอเอ่ยไปส่ง ๆ นั้น ถูชุนจะรีบร้อนมาทวงสัญญาเร็วขนาดนี้ แต่เธอย่อมไม่อาจตระบัดสัตย์ได้ จึงจำต้องกล่าวว่า “ได้สิคะ แต่ว่าพรุ่งนี้ช่วงเช้าฉันอาจจะไม่ว่างน่ะค่ะ”
“ถ้าอย่างนั้นช่วงบ่ายก็ว่างใช่ไหมครับ? พวกเราไปปีนเขากันดีไหม?”