กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 248 ข้าวเหลืออาหารเหลือไม่มีสารอาหาร
พอคิดว่าหลินจิ้งอี๋จะแต่งงานใหม่ จะใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุขกับผู้ชายคนอื่น โจวเจี้ยนกั๋วก็รู้สึกปวดแปลบที่หัวใจ อาศัยจังหวะที่แม่ลูกสองคนกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย เขาจึงเอ่ยขึ้นว่า “จิ้งอี๋ ก่อนที่ผมจะไปทำงานที่เมืองหลวงจังหวัด ผมมีคำขอเล็ก ๆ น้อย ๆ สักข้อ เธอจะรับปากผมได้ไหม”
หลินจิ้งอี๋มองโจวเจี้ยนกั๋วแวบหนึ่ง “ลองว่ามาสิ”
โจวเจี้ยนกั๋วพูดอย่างกระสับกระส่ายว่า “พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ หานหานพักผ่อนอยู่ที่บ้าน ผมอยากไปทำกับข้าวให้พวกเธอสักมื้อ ไม่ได้ทำกับข้าวให้พวกเธอกินตั้งนานแล้ว ถือว่าพวกเธอเลี้ยงส่งผมก็แล้วกัน”