ตอนที่ 238 เสียใจจนแทบขาดใจ

ตอนที่ 238 เสียใจจนแทบขาดใจ

หลินจิ้งอี๋พูดจบก็ตะโกนเข้าไปในบ้าน “หานหาน ย่าจะกลับแล้ว ออกมาส่งหน่อย”

เรื่องของท่านไม่ควรดึงเด็กเข้ามาเกี่ยว ถึงอย่างไรสายเลือดก็เป็นสิ่งที่ติดตัวมาแต่กำเนิด เป็นความจริงที่ไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้

พอพูดจบ หลินจิ้งอี๋ก็เดินเข้ามาในห้องครัว เกาหมิงจึงเอ่ยถามเธอ “จัดการเรียบร้อยแล้วใช่ไหม”

“อืม”

สีหน้าของหลินจิ้งอี๋ดูหม่นหมองลงเล็กน้อย เกาหมิงถามด้วยความเป็นห่วง “เป็นห่วงหรือเปล่า”

แม้เกาหมิงจะเด็ดผักอยู่ในห้องครัว แต่บทสนทนาทั้งหมดในห้องรับแขกเขากลับได้ยินอย่างชัดเจน

หลินจิ้งอี๋ส่ายหน้า “ฉันไม่ได้เป็นห่วงเขาหรอก ฉันแค่รู้สึกทอดถอนใจ คนดี ๆ คนหนึ่งทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ กลัวแต่ว่าต่อไปเขาจะกลายเป็นคนไร้ครอบครัวน่ะสิ”