เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 219 รอคอยที่จะได้พบกันอีกครั้ง
เฉินเฮ่าหมิงไม่ได้ตระหนักเลยว่า ขอเพียงเป็นสถานที่ที่มีคนในครอบครัวอยู่ แม้จะเป็นบ้านที่ซอมซ่อเพียงใด นั่นก็คือบ้านอันแสนอบอุ่นหลังหนึ่ง ทว่าสถานที่ที่ไร้ซึ่งคนในครอบครัวและปราศจากความรัก แม้จะได้อาศัยอยู่ในคฤหาสน์หรูหรือบ้านพักหรูก็เป็นเพียงบ้านว่างเปล่าอันเย็นเยียบที่สร้างขึ้นจากคอนกรีตเสริมเหล็กหลังหนึ่งเท่านั้น
ไม่นานนัก หูเสี่ยวอี้และหูเสี่ยวอวี่ก็พาเด็กทั้งสองคนถือสัมภาระพะรุงพะรัง ทั้งยังนำเครื่องนอนติดไปด้วยถึงสองชุด ยามที่กำลังจะจากไปนั้น เฉินหยางยังไม่ลืมที่จะเอ่ยกับเฉินเฮ่าหมิงว่า “พ่อครับ ผมกับแม่ไปแล้วนะ ต่อไปพ่อต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะครับ”
เมื่อมองดูพวกเขาจากไป เวลานี้เฉินเฮ่าหมิงกลับรู้สึกเคว้งคว้างว่างเปล่าในใจ เขามองเฉินหยางพลางเอ่ยว่า “หยางหยาง เชื่อฟังแม่นะลูก เดี๋ยวพ่อจะไปหานะ”